• Kulenin gezilmesi için 60–90 dakika ayırın; Panorama Café’de kahve içmek ve her iki güvertede de fotoğraf çekmek için zaman ayırmak istiyorsanız ise 2 saate kadar zaman ayırın. Hava açık olan hafta sonlarında, aradaki fark genellikle asansör kuyruklarına ve gün batımını mı yoksa akşam aydınlatmasını mı izlemek için oyalanacağınıza bağlıdır.
  
• Zemin katındaki sergiden başlayın; böylece yukarı çıkmadan önce bu kulenin ilk betonarme televizyon kulesi olarak üstlendiği rol netleşir. Ardından, yönünüzü bulmak için asansörle doğrudan kapalı panorama katına çıkın, en güzel fotoğrafları çekmek için açık hava terasına geçin ve manzarayı izledikten sonra da kafeye uğrayarak gezinizi tamamlayın. Dışarıya aceleyle çıkmadığınız zamanlarda masaları ve pencere kenarındaki yerleri değerlendirmek daha kolaydır.

• Mutlaka görülmesi gerekenler: açık hava terası, kapalı alandaki bilgilendirme panoları ve görüş koşulları uygunsa gün batımında görülen şehir silüeti. İsteğe bağlı: 30–45 dakika süren Panorama Café ziyareti ve kulenin temeli ile hizmet alanlarına daha kapsamlı erişim imkânı sunan rehberli teknik tur.
  
• Rehberli turlar ve kendi hızında geziler: Kendi hızında geziler, sadece manzarayı izlemek için uygun olsa da, rehberli turlar gerçek bir değer katar; zira mühendislik alanındaki yenilikler, halka açık sunum slaytlarından tek başına anlaşılamaz.

Çarpıcı derecede sade bir siluete sahip savaş sonrası modernizm. Aşağıdan bakıldığında, konik şaft ve asılı sepet, kulenin 216,6 m’lik yüksekliğinin verdiği izlenimden daha hafif görünmesini sağlıyor.

Buradaki deneyimi belirleyen unsur, betonarme yapıdır. Bunu, çevredeki ağaçların arasında hem endüstriyel hem de zarif bir izlenim bırakan pürüzsüz silindirik şaftta görebilirsiniz.

Bu, betonarme olarak inşa edilen türünün ilk telekomünikasyon kulesi olup, yükseklik, sağlamlık ve halka açık erişimin tek bir yapıda bir arada sağlanabileceğini kanıtladı.

Dairesel seyir katları, hareket etmeyi sezgisel hale getirir. Sürekli etrafında dolaşıyor, şehri farklı açılardan inceliyor ve bağların, ormanların ve yoğun nüfuslu mahallelerin birbiriyle nasıl uyum içinde olduğunu fark ediyorsun.

Fritz Leonhardt, kuleye sadece bir verici olarak değil, işlevsel bir mühendislik eseri olarak yaklaştı. Onun vizyonu, Stuttgart’a daha sonra dünyanın dört bir yanındaki gökdelenlerin örnek alacağı bir prototip kazandırdı.